Ik hou van Holland!

Wat een leuk koorweekend was het weer. Helemaal in de stijl van Holland. We zaten dit jaar niet heel ver van huis, in Bodegraven, nog net in Zuid-Holland.
Meye was dit jaar helemaal in zijn sas, aangezien het kleine plaatsje in de buurt, Meije, tot veel hilariteit zorgde. Zo lag de boerderij aan de straat Meije, zodat we allemaal over Meije heen moesten. Buurtbus de Meije, IJsclub de Meije, fanclub van de IJsclub de Meije, theehuis Meije, roeivereniging de Meije, enzovoort.

Maar, zoals ik al zei, had de commissie haar uiterste best gedaan om alles in het thema Holland te houden. We begonnen op vrijdagavond met stamppot en een gezellige spelletjesavond. Menigeen waagde zich aan Rummikub, Jenga of Ligretto (stift stop!, toch Erik-Jan?). De pret was niet te drukken.

Zaterdagochtend zat toch iedereen weer fris en fruitig aan het ontbijt. Behalve JessicatB natuurlijk. “Oh, waren jullie al aan het ontbijten?”
Na dit verrukkelijke maal stond het volgende programma onderdeel alweer klaar. De oer-Hollandsche kaasboerderij. Lachen man! Koffie met honingkoek vooraf, koeien melken, kippen pakken, kaas proeven, door de stront baggeren. Lekker Hollandsch! Victoria speelde nog even voor melkkoe voor het pasgeboren kalfje en we konden weer gaan. Op naar de Nieuwkoopse plassen, lekker rondvaren op de eerste rondvaartboot van Nederland, met oh zo Hollandsch weer. Regen, droog, regen, droog. Briljant! Goed geregeld koorweekendcommissie!

En toen, het moment waar we allemaal naar uitkeken: de Kookchallenge! Welke stemgroep kan het beste koken. De verrassingschef-kok van de dag was onze eigen verloren zoon Kees-Jan. Hij en het koor zelf wachtten de zware taak om al dat lekkers te beoordelen op smaak, opmaak, kwaliteit en kwantiteit, geur, textuur en wat dies meer zij. Heerlijke amuse en soep vooraf van de bassen. Het tussengerecht van de tenoren, tapas als hoofdgerecht van de sopranen en een muzikaal toetje van de alten. Aan het eind van de streep was het een glorieuze overwinning voor de tenoren. Maar dat was natuurlijk wel te verwachten (al zeg ik het zelf).

’s Avonds werd er het “Ik hou van Holland” bordspel gespeeld, waarna sommigen aftaaiden en sommigen stug doorgingen met: LIGRETTO (stift stop!). Natuurlijk kon ook de kruidenbitter niet ontbreken.

Zondagochtend weer een heerlijk ontbijtje, waar zelfs Jessica “oh, waren jullie al aan het ontbijten” ten Bosch bij zat. Na het ontbijt een heerlijke oer-Hollandsche drassige weilandwandeling. Sop, sop, sop, sop. Compleet met blubber, koeien en over hekjes heen klimmen. Fantastisch!

Terug op de boerderij was het pannenkoeken eten, opruimen en weer huiswaarts keren. 
Wat een weekend! Ik hou van Holland!