Zaterdag 12 maart 2011 vond de vierde editie van het Nationaal Middenkorenfestival (NMKF) plaats in Almere-Haven. Naast Connection namen nog vijf koren deel: City Singers uit Almere, Eigen Wijs uit Vinkeveen, Incanto uit Zoetermeer, Vamos uit Huizen en Katharsis uit Tilburg.

Wit
Het thema van het festival was ‘Witter dan Sneeuw’, een regel die ontleend is aan Psalm 51. In deze psalm wordt gesmeekt om reiniging van zonden, het uitwissen van schuld. ‘Was mij en ik zal witter dan sneeuw zijn’. Marian motiveerde namens de repertoirecommissie de keuze van de liederen als volgt: ‘In Psalm 51 gaat het volgens ons onder andere over vergeving vragen, nadat je je eigen daden onder ogen hebt gezien. We beginnen daarom met een deel van het lied Man in the mirror als inzinger. Het begint bij jezelf. Kijk jezelf maar eens diep in de ogen, sluit je ogen niet voor wat je hebt gedaan. Maar het stopt niet bij jezelf. Om te leven met de ander, zul je je ook op die ander moeten richten. Je moet verder kijken dan je eigen kringetje, rekening houden met elkaar en je openstellen voor elkaar, zoals verwoord in het verplichte werk Om te leven met zovelen. Dan, met die ander, kan echte vriendschap ontstaan. En waar vriendschap is, daar is God. Ons vrije lied Ubi caritas geeft dan ook aan waar wij onze inspiratie vinden: bij God. Een God die je, als je daar om vraagt, vergeving zal schenken. Daarom is ons themalied Forgiveness. Het is niet altijd makkelijk om je bloot te geven en vergeving te vragen, maar het brengt je wel verder.’

Paars
’s Ochtends voor vertrek naar Almere namen we de nummers nog één keer door. Dankzij het combo, bestaande uit piano (Marian), drum (Pieter), basgitaar (Anne), saxofoon (Leonie) en trompet (Leo) waren we allemaal meteen goed wakker. De reis naar Almere verliep zonder problemen en we kwamen dus ook stralend op tijd. Er was tijd genoeg om vast op te bouwen, nog even koffie te drinken en oude bekenden uit de korenwereld te begroeten. Het viel al meteen op wij niet het enige koor waren dat zich in het paars had gestoken, ook de City Singers en Vamos hadden gekozen voor paarse kleding. Blijkbaar is paars populair onder middenkoren. Incanto viel op met witte blazers en bloezen, ‘witter dan sneeuw’. Nadat onze ogen alle kleuren op zich hadden laten inwerken, konden onze oren zich eindelijk spitsen voor muziek. Daar kwamen we tenslotte voor.

Optredens
De City Singers uit Almere betraden als eerste het podium. Ze begonnen met een breekbaar Kostbaar, zegt God en kozen net als wij voor het verplichte werk Om te leven met zovelen. Eigen Wijs zong in met een krachtig Go Down Mozes en eindigde met een ingewikkeld Cantique de Jean Racine. Incanto bracht drie liederen met eigen tekst, waarvan twee ook zelf gecomponeerd. Het koor zong met enorme overtuiging. Incanto’s themalied Witter dan Sneeuw, een schuldbelijdenis, kreeg de compositieprijs. De in het lied verwerkte samenzang was voor de jury de hoofdreden om Incanto ook de liturgieprijs toe te kennen. Vamos zong goed, maar had wat repertoire betreft ook op het jongerenkorenfestival in Rijsbergen kunnen staan. Waarschijnlijk zijn ze nog niet helemaal toe aan het stempel ‘middenkoor’ (maar wie wel?). Na Vamos was het onze beurt om het podium te betreden. Natuurlijk zijn er altijd kleine puntjes die beter hadden gekund, maar ik heb in ieder geval met heel veel plezier gezongen. Ik vond het wel gek om te merken dat ons knallende Forgiveness niet de indruk maakte die we hadden verwacht. Misschien is het lied vooral een feest om te zingen en te spelen? Bij Ubi Caritas was het publiek muisstil, een mooi compliment. Katharsis sloot het festival af. Ze zongen een prachtig arrangement van Hallelujah van Leonard Cohen.

Prijzen
Incanto en Vamos eindigden op een gedeelde derde plaats, Katharsis werd tweede en Connection kreeg de eerste prijs van de jury. Incanto won daarnaast ook de publieksprijs, de compositieprijs voor Witter dan Sneeuw en de liturgieprijs.

Winnen is natuurlijk fantastisch, maar ook als de uitslag anders was geweest had ik volop genoten van de gezellige sfeer, het ontmoeten van andere koren, de prachtige muziek, repertoire-ideeën en het samen het beste uit ons koor halen. Wat mij betreft gaan we dus over twee jaar weer, maar laten we ons nu eerst maar eens voorbereiden op Pasen, de reguliere missen en ons jubileumproject. Er is genoeg te doen!